Kalendarz liturgiczny

ROK LITURGICZNY 2020/2021
28 lutego 2021 r.
Druga Niedziela Wielkiego Postu

*

1 marca, poniedziałek - Dzień powszedni
2 marca, wtorek - Dzień powszedni
3 marca, środa - Dzień powszedni
4 marca, czwartek - Święto św. Kazimierza, królewicza
5 marca, piątek - Dzień powszedni
6 marca, sobota - Dzień powszedni
............................................................................*

NIE LĘKAJCIE SIĘ!

W drugą niedzielę Wielkiego Postu Pan Jezus wzywa nas na górę Tabor,
gdzie zabrał Piotra, Jakuba i Jana. Tam ukazał im blask swojego Bóstwa:
„Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło”...

My również potrzebujemy góry Tabor, miejsca, gdzie „dobrze nam być”. Ze szczytu góry
bliżej do Nieba, a codzienne problemy stają się mniejsze. Ufać we wszystkim Bogu,
słuchać Jego głosu, dawać świadectwo prawdzie – to niełatwe zadania.
Bóg mimo to wzywa nas, abyśmy jak Abraham wyszli z „naszej ziemi”, byśmy porzucili
lęki, zwątpienia i odważnie podążali do kraju, który On nam wskaże.

Naszą górą przemienienia jest parafialny wieczernik, gdzie codziennie Chrystus
przemienia chleb i wino w swoje Ciało i Krew. Czeka na nas tutaj zwłaszcza w każdą
niedzielę i święto. Stąd po każdej Mszy św. mamy wracać przemienieni, aby brać udział
w „trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii”.

Naszą górą przemienienia jest każdy konfesjonał i płynące z jego wnętrza pełne miłości
słowa Chrystusa: „I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz”.
Rok temu spowiedź wielkanocna była bardzo utrudniona. Może w tym Wielkim Poście
trzeba mocniej docenić i przeżyć sakramentalną przemianę u kratek konfesjonału...

Naszą górą przemienienia jest miejsce w domu, gdzie codziennie klękamy do pacierza
i wieczornego rachunku sumienia.

........................................................................................Ks. Józef Kula
.a

ROK LITURGICZNY 2020/2021
21 lutego 2021 r.
Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu

*

22 lutego, poniedziałek - Święto katedry św. Piotra Apostoła
23 lutego, wtorek - Dzień powszedni
24 lutego, środa - Dzień powszedni
25 lutego, czwartek - Dzień powszedni
26 lutego, piątek - Dzień powszedni
27 lutego, sobota - Dzień powszedni
............................................................................*

WYJDŹMY NA PUSTYNIĘ

Biblia to historia przymierzy Boga z ludźmi. W tej historii Bóg szuka człowieka,
by objawić mu swą miłość, człowiek zaś niekiedy odpowiada na miłość miłością,
a niekiedy ucieka, chowa się, odwraca. Bóg jest wierny, człowiek nie zawsze, czasem
zdradza „Drogi Twe, Panie, to łaska i wierność” – głosi psalm. Historia Noego z I czytania
jest pierwszym tekstem biblijnym, w którym Bóg zawiera przymierze z człowiekiem.
Jego znakiem jest tęcza: „Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między
Mną a ziemią”. Katechizm podkreśla: „Przymierze z Noem pozostaje w mocy, dopóki trwa
czas narodów, aż do powszechnego głoszenia Ewangelii”. Zdanie to przywodzi na myśl
tajemniczą wypowiedź Jezusa: „A Jeruzalem będzie deptane przez pogan,
aż czasy pogan się wypełnią”. Wszystkie przymierza osiągają swą pełnię w osobie Jezusa
Chrystusa. „Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem”, nie wahali się mówić
Ojcowie Kościoła. To znaczy: Bóg się wcielił, aby człowiek mógł zostać przebóstwiony
i żyć wiecznie. Wcielony Bóg umarł na krzyżu i zmartwychwstał,
abyśmy my – zjednoczeni z Nim – mogli zmartwychwstać.

W II czytaniu widzimy zestawienie uniwersalnego zbawienia w Chrystusie z arką Noego,
w której „niewielu, to jest osiem dusz, zostało uratowanych przez wodę”.
To uratowanie przez wodę za czasów Noego stanowi znak sakramentu chrztu:
„teraz również zgodnie z tym wzorem ratuje was ona [woda] we chrzcie...”.
Chrzest jest zanurzeniem w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa i jako taki stanowi
nieodwołalne przymierze z Bogiem. Chrztu nie można wymazać. Pozostawia on niezatarte 
znamię. Niezatarte, tak jak nieodwołalna jest wierność Boga. Człowiek ochrzczony może
jednak wybrać zaprzaństwo, odwrócenie się od Boga plecami. By tak się jednak z nami 
nie stało, trzeba czasem wyjść na pustynię, to znaczy podjąć walkę – mocą Ducha – 
z szatańskim kuszeniem w nas i wokół nas.

Dzisiejsza Ewangelia mówi, że „Duch wyprowadził Jezusa na pustynię”.
Pozwólmy i my w okresie Wielkiego Postu wyprowadzać się na pustynię,
gdzie poznając własną kruchość, możemy bardziej poznać miłość Boga i poczuć się
wspomaganymi przez Jego aniołów. Co konkretnie znaczyłoby wyjście na pustynię?
To m.in. podjęcie klasycznych uczynków: modlitwy, postu i modlitwy.
Pewien znajomy w każdy piątek nie spożywał obiadu, ale w tym czasie modlił się.
Zaoszczędzone pieniądze wkładał do puszki na biednych.
Pomyślmy, jak konkretnie wychodzić na naszą pustynię.myśl tajemniczą wypowiedź

Jezusa: „A Jeruzalem będzie deptane przez pogan, aż czasy pogan się wypełnią”.
Wszystkie przymierza osiągają swą pełnię w osobie Jezusa Chrystusa. „Bóg stał się ,
człowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem” – nie wahali się mówić Ojcowie Kościoła.
To znaczy: Bóg się wcielił, aby człowiek mógł zostać przebóstwiony i żyć wiecznie.
Wcielony Bóg umarł na krzyżu i zmartwychwstał, abyśmy my – zjednoczeni z Nim –
mogli zmartwychwstać.
..............................................................................O. Dariusz Kowalczyk SJ
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
14 lutego 2021 r.
Szósta Niedziela zwykła

*

15 lutego, poniedziałek - Dzień powszedni
16 lutego, wtorek - Dzień powszedni
17 lutego, środa - Środa Popielcowa
18 lutego, czwartek - Czwartek po Popielcu
19 lutego, piątek - Piątek po Popielcu
20 lutego, sobota - Sobota po Popielcu
...........................................................................*

SEDNO UZDROWIENIA

Fragment Ewangelii o uzdrowieniu trędowatego nie powinien zatrzymać nas jedynie
na kwestii medycznej. Choć Jezus pokazuje nam siebie jako lekarza naszych ciał,
to jednak zawsze sedno uzdrowienia leży w naszej duszy i naszym sercu.
Chore ciało nie znaczy nic wobec choroby, która toczy nasze sumienia i myślenie...

Pod pojęciem trądu może się kryć wiele spraw, które doskwierają nie tyle naszemu ciału,
co duszy. Dziś może ono oznaczać także wiele ideologii docierających do naszej,
duchowości mentalności, do patrzenia na Boga i na Kościół.
Świat ogarnia duch frywolnego podchodzenia do życia, moralności, ale i samej wizji Boga.
Być może udało nam się wyjść z „niewoli egipskiej”, ale już chodzimy i zbieramy „złoto”,
by ulać własnego cielca, który stanie się naszym bogiem, takim, jakiego chcemy
i jakiemu pragniemy oddawać chwałę. Nieraz w rozmowach „między nami katolikami”
zastanawiamy się, czy aby na pewno jesteśmy w jednym Kościele i czytamy tę samą.
Ewangelię. Duch buntu i nieposłuszeństwa rozlewa się tak szerokim strumieniem,
że aż zapiera dech w piersi. Łatwo zejść na manowce i karmić się niezdrową nauką...

Dziś zastanawiam się, ile we mnie jest „trądu” – tego, co egoistyczne, samolubne
i wygodne w spojrzeniu na Boga. Na ile jest On prawdziwy, a na ile „ulany” z tego,
co dla mnie wygodne.
Panie, chcę, żebyś mnie oczyścił z tego wszystkiego, co zakłamuje mi Twój obraz.
Upadam na kolana, prosząc, by usłyszeć Twe słowa: „Chcę, bądź oczyszczony”.

.............................................................................O. Waldemar Pastusiak, paulin
.n

ROK LITURGICZNY 2020/2021
7 lutego 2021 r.
Piąta Niedziela zwykła

*

..8 lutego, poniedziałek - Dzień powszedni
..9 lutego, wtorek - Dzień powszedni
10 lutego, środa - Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy
11 lutego, czwartek - Wspomnienie Najświętszej Marii Panny z Lourdes
12 lutego, piątek - Dzień powszedni
13 lutego, sobota - Dzień powszedni

...........................................................................*
WIARA ŚWIATŁEM REFLEKTORÓW

Myślenie wielu współczesnych ludzi jest przeniknięte przekonaniem, że w życiu nie
będzie problemów, nie będzie cierpienia, kłopotów i trudu. Świat reklam pokazuje,
jak wiele jest rzeczy, które mogłyby nas uszczęśliwić. Zaczynamy gonić
za coraz wyższym standardem życia, szukamy przyjemności i wygody, przekonani,
że będzie coraz lepiej. To jest, niestety, wielka fikcja. Będzie gorzej.
Starzejemy się, będziemy chorować i będziemy umierać.
Każdy – czy chce, czy nie – będzie miał taki czas, o którym mówi pierwsze czytanie.

Zaczynamy gonić za coraz wyższym standardem życia, szukamy przyjemności i wygody,
Każdy – czy chce, czy nie – będzie miał taki czas, o którym mówi pierwsze czytanie.

Ewangelia ukazuje Jezusa, który wyrzuca złe duchy, uzdrawia teściową Piotra,
wielu chorych uzdrawia, ale nie wszystkich. Nie ma wątpliwości, że uzdrowieni powtórnie
zachorowali, nawet wskrzeszony Łazarz umarł....

Nie o to więc chodzi w chrześcijaństwie, by życie było bezproblemowe.
Życie jest jak podróż przez bezdroża – pełne przeszkód, pułapek. W dodatku
poruszamy się jak w ciemności, nie wiedząc, co będzie za następnym zakrętem.
Wiara jest jak światła reflektorów w naszym pojeździe. Dopóki świecą reflektory,
damy radę – pomimo trudności i przeszkód. Jeżeli jednak światła zgasną,
dalsze poruszanie się jest prawie niemożliwe i będzie bardzo ryzykowne.

i będzie bardzo ryzykowne...

.....................................................................................O. Stanisław Jarosz OSPPE.
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
31 stycznia 2021 r.
Czwarta Niedziela zwykła

*

1 lutego, poniedziałek - Dzień powszedni
2 lutego, wtorek - Święto ofiarowania Pańskiego
3 lutego, środa - Dzień powszedni
4 lutego, czwartek - Dzień powszedni
5 lutego, piątek - Wspomnienie św. Agaty, dziewicy i męczennicy
6 lutego, sobota - Wspomnienie św. Pawła Miki i Towarzyszy, męczenników

..........................................................................*
SŁYSZĄC GŁOS PANA

Na niedzielną Mszę św. przychodzimy ze świata naznaczonego głębokim kryzysem,
który dotyka także nas i nasze rodziny.
Jest on spowodowany w głównej mierze pandemią COVID-19 i jej skutkami,
które próbuje się złagodzić i przezwyciężyć.
Nie pomniejszając i nie odrzucając wysiłków ludzkich, jako wierzący chcemy dziś
powtórzyć za św. Janem Pawłem II: „Nie ulegamy bynajmniej naiwnemu przekonaniu,
że można znaleźć jakąś magiczną formułę, która pozwoli rozwiązać wielkie problemy
naszej epoki. Nie, nie zbawi nas żadna formuła, ale konkretna Osoba oraz pewność,
jaką Ona nas napełnia. Tą Osobą jest Jezus Chrystus – zmartwychwstały Pan,
który pozostaje z nami w Najświętszym Sakramencie"...

Dlatego dziś, słysząc głos Boga, nie zatwardzajmy serc naszych, ale przez wiarę
i gotowość nawrócenia przyjmijmy uwalniającą i uzdrawiającą moc słowa Bożego.

..........................................................................................Ks. Andrzej Kuliberda
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
24 stycznia 2021 r.
Trzecia Niedziela zwykła

*

25 stycznia, poniedziałek - Święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła
26 stycznia, wtorek - Wspomnienie św. biskupów Tymoteusza i Tytusa
27 stycznia, środa - Dzień powszedni
28 stycznia, czwartek - Wspomnienie św. Tomasza z Akwinu,
......................................prezbitera i doktora Kościoła
29 stycznia, piątek - Dzień powszedni
20 stycznia, sobota - Dzień powszedni

*

CZAS NAWRÓCENIA

Dzisiejsze czytania wskazują na „kairos”, na czas nawrócenia ...
Naszą odpowiedzią na obietnicę Boga ma być nawrócenie.
Człowiek ma jednak skłonność łudzenia się, że na nawrócenie się jest jeszcze czas.
Mówimy sobie: Może jeszcze nie dziś, bo muszę się skoncentrować na innych rzeczach,
ale w przyszłości jak najbardziej.
Ale uwaga! Z nawróceniem nie jest tak, że kiedy nam się zachce, to się nawrócimy.
Nawrócenie jest możliwe jako odpowiedź na łaskę Boga, która zostaje nam dana
w określonym „kairos”. A nie zawsze jest „kairos”.

Czym więc jest nawrócenie? To odwrócenie się od zgnuśnienia i grzechu i zwrócenie się
ku osobowemu Bogu i Jego przykazaniom. Każdy musi rozeznać, co to konkretnie
oznacza w jego życiu.

Bóg nie tylko oczekuje od nas nawrócenia, ale też chce nas posyłać,
byśmy stawali się „rybakami ludzi”, byśmy pomagali innym chodzić ścieżkami Pana.
Szczególnie ważne jest przekazywanie wiary w naszych rodzinach.
Nie chodzi tu o ciągłe moralizowanie i pouczanie, ale o świadczenie przez własne
nawracanie się. Relatywizacja doczesności, w tym życia rodzinnego, do której wzywa nas
św. Paweł w II czytaniu, nie oznacza życia pozornego, jakiejś alienacji, ucieczki
od świata, ale wskazuje na właściwą hierarchię wartości. Ważne jest bowiem, by dzieci
były dobrze wykształcone, ale jeszcze ważniejsze jest, by miały Boga w sercu.

......................................................................................O. Dariusz Kowalczyk SJ
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
17 stycznia 2021 r.
Druga Niedziela zwykła

*

18 stycznia, poniedziałek - Dzień powszedni
19 stycznia, wtorek - Wspomnienie św. Józefa Sebastiana Pelczara, biskupa
20 stycznia, środa - Dzień powszedni
21 stycznia czwartek - Wspomnienie św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy
22 stycznia, piątek - Dzień powszedni
23 stycznia, sobota - Dzień powszedni

*

JAK SŁUCHAMY PANA

Pan zwracał się do młodego Samuela (tylko czy aż?) 3 razy. Z pomocą Helego
młodzieniec dość szybko, bo w ciągu jednej nocy, zrozumiał, kto go woła...

Jak my dzisiaj przeżywamy obecność i bliskość naszego Stwórcy i Pana?
Jak Go słuchamy?Ile razy Bóg się do nas zwracał, pragnąc uwagi i przyjęcia Go
jako kogoś Najważniejszego?...

Prawdopodobnie mieliśmy (chociaż raz) przekonanie i postanawialiśmy,
że przestaniemy tłumić w sobie prawdziwe życie. I co?
Niestety, przekonanie to niepostrzeżenie słabło, a postanowienie (pewnie mało konkretne
i niezawierzone Jezusowi) przestało wpływać na codzienność, kształt dnia.
Styl życia stawał się znów... pogański, zlaicyzowany, a duch niedożywiony!
Tyle razy... Dlaczego?...

Powodów jest wiele. Od roku pandemia oddala nas od sakramentalnych spotkań
z Jezusem. Są i inne, bardziej prozaiczne powody, które lawinowo generuje cywilizacja,
a które – za naszym przyzwoleniem, mniej lub bardziej świadomym – pozbawiają nas
wewnętrznej gotowości, by szukać i znajdować Boga. „Coś” odbiera nam zdolność
milczenia i konieczny czas do słuchania oraz wypowiadania siebie wobec Zbawiciela.
Co? Choćby aplikacje w smartfonie, filmy, seriale, widowiska (i te z uśmiechem liczone
piki „wkręconych” w często puste atrakcje). To wszystko „woła” nas mocniej i zdaje się,
że więcej obiecuje. Czego? Przeżyć, emocji, rozrywki, adrenaliny, dopaminy...
i co najgorsze – ten zaplanowany, biznesowo skalkulowany, ciągły atak potężnych
(przynajmniej finansowo) ośrodków na ład moralny, czystość serc i ciał!
Efekty? Niedawne bunty, wstrząsy społeczne, erupcja prymitywizmu i wulgarności...
Tymczasem za wielką cenę zostaliśmy nabyci przez Chrystusa!
Nie bądźmy głusi, ślepi i... głupi!

.................................//////////////.O. Krzysztof Osuch, jezuita
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
10 stycznia 2021 r.
Święto Chrztu Pańskiego

*

11 stycznia, poniedziałek - Dzień powszedni
12 stycznia, wtorek - Dzień powszedni
13 stycznia, środa - Wspomnienie św. Hilarego, biskupa i doktora Kościoła
14 stycznia czwartek - Dzień powszedni
15 stycznia, piątek - Dzień powszedni
16 stycznia, sobota - Dzień powszedni

...........................................................................*

CHRZEST

Jezus chrztu nie potrzebował, ale przyjął go ze względu na nas. Mówi bowiem św. Paweł:
„To zaś, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało i dla naszego pouczenia”.
Przez ten ewangeliczny opis możemy lepiej zrozumieć,
co się dzieje w czasie udzielania sakramentu chrztu św.
Niebo się otwiera, Duch Święty zstępuje, a Bóg mówi:
„Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
Dawniej nie myślałem o moim chrzcie, że było to niesamowite wydarzenie,
do którego wciąż mam się odnosić i do niego powracać...

Przez chrzest zanurzony zostałem w Jezusa, w życie Jezusa, w misję Jezusa,
w Jego śmierć i zmartwychwstanie. Zanurzony w Jego chwałę.
Jest to niezwykła tajemnica naszej wiary i naszego życia.
Moje życie w Jezusie – życie Jezusa we mnie. W moim cierpieniu,
przed którym przecież nie ucieknę, jest Jego zbawcze cierpienie.
W śmierci, której się boję, będzie Jego umieranie.
Tam spotkam Jezusa, gdzie są krzyż, cierpienie i śmierć.
On przeszedł ze śmierci do życia i mnie przeprowadzi,
będzie to moje przejście, moja pascha...

To chrzest daje nam prawo zwracać się do wszechmogącego Boga: Abba, Ojcze.
Dlatego Jezus jest naszym Bratem, a my jesteśmy dla siebie rodzeństwem,
jesteśmy dla siebie krewnymi we Krwi i w Ciele Jezusa, które przyjmujemy w Eucharystii.
To jest powód do wzajemnej miłości i jedności, by stanowić lud Boży,
Ciało Chrystusowe dla zbawienia świata.
W tym kluczu wszystkie wydarzenia naszego życia mają sens:
żyjemy i umieramy dla Pana. Można to realizować przez życie z wiary,
ponieważ zostaliśmy zanurzeni w Ducha Świętego:
„On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym”.
Moc i świętość tego Ducha niech nas przemieniają na wzór Maryi,
w której najpełniej spełniła się wola Pana.

......................................................................O. Stanisław Jarosz OSPPE
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
3 stycznia 2021 r.
Druga Niedziela po Narodzeniu Pańskim

*

4 stycznia, poniedziałek - Dzień powszedni
5 stycznia, wtorek - Dzień powszedni
6 stycznia, środa - Uroczystość Objawienia Pańskiego
7 stycznia czwartek - Dzień powszedni
8 stycznia, piątek - Dzień powszedni
9 stycznia, sobota - Dzień powszedni

........................................................................... *

SŁOWO WCIELONE WŚRÓD NAS ZAMIESZKAŁO

Podniosłe słowa Prologu Ewangelii według św. Jana stanowią nowotestamentowy
odpowiednik hymnu ku czci Boga Stwórcy z początku Księgi Rodzaju.
Poetycko wysławia on dzieło stworzenia świata i człowieka,
zaś hymn otwierający czwartą Ewangelię kanoniczną wysławia dzieło zbawienia
urzeczywistnione przez wcielenie Syna Bożego.
W czasach Starego Testamentu Bóg wybrał zamieszkiwanie w Namiocie Spotkania
podczas wędrówki Izraelitów do ziemi obiecanej,
a następnie uczynił swoim domem świątynię jerozolimską.
Gdy nastała rzeczywistość Nowego Testamentu, obecność Boga wśród ludzi stała się
znacznie bardziej widoczna, bo Syn Boży stał się jednym z nas.
Jednak od samego początku obok radości i akceptacji pojawiły się zwątpienie,
sprzeciw i odrzucenie. Wyrażają to pełne bólu słowa:
„Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał.
Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli”.
Z powodu tego rozdarcia tym większe znaczenie ma przyjęcie z wiarą Boga,
który stał się człowiekiem, ponawiane przez każde pokolenie chrześcijan.
Jest wspomagane przez Mądrość – tę samą, która od początku świata odgrywa rolę
przewodnika ludzkości w drodze do Boga i doświadczenia radości ze spotkania z Nim.

........................................................................Ks. prof. Waldemar Chrostowski
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
27 grudnia 2020 r.
Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa

*

28 grudnia, poniedziałek - Święto świętych Młodzianków, męczenników
29 grudnia, wtorek - Piąty dzień oktawy Narodzenia Pańskiego
30 grudnia, środa - Szósty dzień oktawy Narodzenia Pańskiego
31 grudnia, czwartek - Siódmy dzień oktawy Narodzenia Pańskiego
..1 stycznia 2021 r., piątek - Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
..2 stycznia 2021 r., sobota - Wspomnienie św. Bazylego Wielkiego
..............................i Grzegorza Nazjanzu, biskupów i doktorów Kościoła

............................................................................*

ŻYĆ WZOREM RODZINY Z NAZARETU

Często zastanawiamy się, co sprawia, że dana rodzina jest szczęśliwa.
Sami chcielibyśmy znaleźć środek, dzięki któremu uniknęlibyśmy wielu kłótni
i nieporozumień z najbliższymi. Dręczy nas pytanie: gdzie jest ukryty „klucz”,
który pozwoli nam zdobyć kochającą rodzinę?...

Nie mamy prawie żadnych informacji, jak wyglądało życie Świętej Rodziny.
To milczenie, ten brak informacji jest właśnie pierwszą wskazówką.
Jezus w swojej mądrości zdecydował się żyć przez ok. 30 lat w ukryciu.
Prowadził życie zwyczajne i pozbawione rozgłosu.
Druga wskazówka: Święta Rodzina może być dla nas również wzorem pracy,
która jest jednym z podstawowych zadań danych ludziom przez Boga.
I trzecia wskazówka – Rodzina z Nazaretu daje nam cenną lekcję życia rodzinnego,
ugruntowanego na miłości, które jest przepełnione „surowym i prostym pięknem”
oraz „świętym i nierozerwalnym charakterem”.

Tak głębokie życie nazaretańskiej rodziny nie byłoby możliwe, gdyby nie wspólnie
wyznawana wiara. Ponadto Maryja i Józef nieustannie musieli konfrontować swoją wiarę
z tym, że dziecko, które dorastało w ich domu, było jednocześnie ich Bogiem.
Każdy chrześcijanin ma być naśladowcą Jezusa, dlatego również w naszych rodzinach
naśladujmy życie Świętej Rodziny – Jezusa, Maryi i Józefa.
.............................................................................Ks. Mirosław Benedyk
,

ROK LITURGICZNY 2020/2021
20 grudnia 2020 r.
Czwarta Niedziela Adwentu

*

21 grudnia, poniedziałek - Dzień powszedni
22 grudnia, wtorek - Dzień powszedni
23 grudnia, środa - Dzień powszedni
24 grudnia, czwartek - Dzień powszedni
25 grudnia, piątek - Uroczystość Narodzenia Pańskiego
26 grudnia, sobota - Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika

*

TAJEMNICA ZWIASTOWANIA

W tym roku IV niedziela Adwentu jest wyjątkowo krótka –
wszak już w niedzielny wieczór zasiądziemy przy wigilijnym stole.
Ale warto podjąć wysiłek duchowy, aby jej całkiem nie stracić.
Tym bardziej że Ewangelia, w której naszą uwagę przykuwa najczęściej zwiastowanie,
czyli dialog anioła z Maryją, ukazuje nam w gruncie rzeczy moment wcielenia się Boga.
Boże Narodzenie, ja nazwa wskazuje, odnosi się do narodzin Jezusa, Boga wcielonego,
ale druga Osoba Trójcy Świętej stała się człowiekiem w momencie, kiedy Maryja
odpowiedziała aniołowi: „Niech mi się stanie według słowa twego”...

Skoro Bóg wybrał na swoje mieszkanie łono kobiety, z którego się narodził
i w ten sposób stał się jednym z nas, to jest możliwy ruch odwrotny, a mianowicie taki,
że my narodzimy się do nowego życia w łonie Boga.
Ewangelia o Zwiastowaniu pokazuje nam wyraźnie działanie Trzech:
Najwyższego, czyli Boga Ojca, od którego wszystko się zaczyna,
Ducha Świętego, który zstępuje na Maryję i czyni możliwym dziewicze poczęcie,
oraz Syna Bożego, który staje się człowiekiem.
We Wcieleniu trzeba nam zatem widzieć nie tylko Jezusa, tym bardziej nie jakiegoś Boga
abstrakcyjnego, ale Ojca, Syna i Ducha. Jan Paweł II napisał w „Mulieris dignitatem”,
że w nazaretańskim Zwiastowaniu zawiera się „niezgłębiona jedność Trójcy”.
A Sobór Watykański II nazywa Maryję Rodzicielką Syna Bożego, umiłowaną córą Ojca
i przybytkiem Ducha Świętego. Katarzyna ze Sieny natomiast stwierdziła:
„Kiedy patrzę na Ciebie, Maryjo, widzę rękę Ducha Świętego, który napisał w Tobie Trójcę”.
Kontemplujmy więc zwiastowanie, moment poczęcia się Boga Człowieka,
by za chwilę radośnie śpiewać: „Bóg się rodzi...”.

............................................................................O. Dariusz Kowalczyk SJ
,

ROK LITURGICZNY 2020/2021
13 grudnia 2020 r.
Trzecia Niedziela Adwentu

*

14 grudnia, poniedziałek - Wspomnienie św. Jana od Krzyża,
.......................................... prezbitera i doktora Kościoła
15 grudnia, wtorek - Dzień powszedni
16 grudnia, środa - Dzień powszedni
17 grudnia, czwartek - Dzień powszedni
18 grudnia, piątek - Dzień powszedni
19 grudnia, sobota - Dzień powszedni

*

OCZEKIWANIE PRZYJŚCIA MESJASZA

W naszych czasach Bóg też potrzebuje wyznawców, którzy wiernie świadczą
o potrzebie prostowania pogmatwanych dróg ludzkiego życia...

Obecna sytuacja niszczycielskiej pandemii uświadomiła nam, jak kruche jest życie
człowieka i jak zawodne są nasze plany i decyzje. W dramatycznych okolicznościach,
które przeżywamy, wręcz paradoksalnie brzmi wołanie św. Pawła:
...............„Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie,
.................taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was”.
Niezwykle ważne są trzy słowa: „zawsze”, „nieustannie” i „w każdym położeniu”.
Nie ma takiego czasu ani takich przeciwności, w których Bóg nas opuszcza i skazuje
na samotność. Ale warunkiem Jego bliskości i pomocy jest unikanie wszelkiego rodzaju
zła, bo ono zaciemnia umysły i uniemożliwia łaskę uświęcenia.
Jednym z najważniejszych przymiotów Boga jest wierność, po hebrajsku emunah.
Tę prawdę wyznajemy zawsze wtedy, kiedy swoje modlitwy kończymy pełnym ufności
słowem „Amen”.

.............................................................Ks. prof. Waldemar Chrostowski
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
6 grudnia 2020 r.
Druga Niedziela Adwentu

*

..7 grudnia, poniedziałek - Wspomnienie św. Ambrożego,
...........................................biskupa i doktora Kościoła

..8 grudnia, wtorek - Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP
..9 grudnia, środa - Dzień powszedni
10 grudnia, czwartek - Dzień powszedni
11 grudnia, piątek - Dzień powszedni
12 grudnia, sobota - Dzień powszedni

*

CZAS ADWENTU

Czas Adwentu, jak słyszymy, ma być czasem przygotowania gościńca dla naszego Boga,
ale Izajasz zauważa, że gościniec ten ma powstać na pustkowiu.
Zatem – zanim przyjmiesz Boga w gościnę, trzeba posprzątać.
Na pewno czas Adwentu wielu mobilizuje do domowych porządków,
ale tu chodzi o zupełnie inne sprzątanie i porządkowanie – o spowiedź.
Sytuacja pandemii i ograniczeń może paradoksalnie zmobilizować do samodzielnych
rekolekcji w kontekście uporządkowania „bałaganu” w naszym sumieniu.
Zarówno gościniec, jak i droga szykowana dla Pana mają być na pustyni,
miejscu, gdzie nic nie przeszkodzi ci w spotkaniu z Panem.
Może warto dziś zastanowić się nad tym, co zrobiłeś, aby uniknąć pustyni we własnym
życiu, jak się zabezpieczyłeś, by nie usłyszeć Pana. Może wyniosłeś się ponad pagórki
albo zniżyłeś się, by się ukryć, żeby Bóg cię „nie zobaczył”?
Bóg chce, byś stanął przed Nim w prawdzie, stanął twarzą w twarz jak Mojżesz,
w świadomości swoich wad, słabości i grzechów.
Pozbawiony wszystkiego, zdany na los Pana.

Czas pandemii, izolacji, kwarantanny wymusza na nas zderzenie się z samym sobą
i tymi,z którymi jesteśmy na co dzień. Pustynia ogołaca nas z naszych zabezpieczeń,
pokazuje naszą bezradność i odsłania naszą słabość,
ale jest miejscem, do którego przychodzi Pan.
Jan, zanim wzywał do nawrócenia, Jezus zanim rozpoczął publiczną działalność,
także wielu proroków Starego Przymierza wychodzili na pustynię,
by się zmagać z samym sobą i demonem, by w końcu spotkać Boga.

.............................................................................O. Waldemar Pastusiak, paulin
.

ROK LITURGICZNY 2020/2021
29 listopada 2020 r.
Pierwsza Niedziela Adwentu

*

30 listopada, poniedziałek - Święto św. Andrzeja, apostoła
..1 grudnia, wtorek - Dzień powszedni
..2 grudnia, środa - Dzień powszedni
..3 grudnia, czwartek - Wspomnienie św. Franciszka Ksawerego, prezbitera
..4 grudnia, piątek - Wspomnienie św. Barbary, dziewicy i męczennicy
..5 grudnia, sobota - Dzień powszedni

*

CZUWAJCIE!

Życie chrześcijan, naznaczone oczekiwaniem na objawienie się Pana,
jest przez Niego stale podtrzymywane i umacniane.
Już cieszymy się współuczestnictwem z Synem Bożym,
a zarazem wyczekujemy trwałego zjednoczenia z Nim w wieczności...

Życie chrześcijan ma więc dwa bieguny: „już tak” oraz „jeszcze nie”.
Wzgląd na to wzmacnia naszą nadzieję, że w tym, co dotyczy sensu i ostatecznego
przeznaczenia życia, nigdy nie jesteśmy sami ani zdani wyłącznie na siebie.
W słowach, które Jezus skierował do swoich uczniów, dar życia został porównany
do domu powierzonego naszej opiece i trosce. Dawcą i Panem życia jest Bóg,
który w swoim czasie odbierze swoją własność. Nie wiemy, kiedy to nastąpi
i dlatego zawsze trzeba być przygotowanym na spotkanie z Bogiem.
Wezwanie do czujności brzmi szczególnie donośnie w okresie Adwentu.
Czas, którego rytm wyznaczają cztery kolejne niedziele, to dobra sposobność
do odnowienia życia i jeszcze mocniejszego związania go z Bogiem.
Wezwanie do czujności skierowane jest do wszystkich, a więc do każdego.
Przeciwieństwo czujności stanowi obraz snu, kiedy nie jesteśmy podatni na to,
co do nas przychodzi.
Czujność to cnota, która otwierając nas na bezmiar Bożego Miłosierdzia,
sprzyja odrzuceniu grzechów, które nas gnębią i upokarzają.
Podczas Adwentu szczególnie doniośle brzmi wołanie Jezusa:
„Lecz co wam mówię, do wszystkich mówię: Czuwajcie!”.

.......................................................................Ks. prof. Waldemar Chrostowski

.